
nr. 80, 9-10-2026
Op LinkedIn komen allerlei posts voorbij. Berichten over een nieuwe baan, een nieuwe publicatie of behaalde certificering worden volop gedeeld.
Sommige posts zijn schokkend. Straatarts Michelle van Tongerloo bericht over het schrijnende tekort aan medische zorg voor thuisloze mensen. Journalist Zoë Papaikonomou laat zien hoe bagatelliserend, racistisch en seksistisch krantenkoppen kunnen zijn; ze herschrijft de krantenkoppen tot de goede proporties.
Tussen al deze trieste narigheid verschijnen filmpjes van corporate antropoloog Daniëlle Braun. Vooral de filmpjes van ‘Hé Harry’ vind ik geweldig: Harry (de hoofdrolspelers worden steevast als Harry aangeduid) doet de dingen overduidelijk anders. De hyperactieve, baltsende papegaai wordt door haar vergeleken met de collega die overloopt van energie. Wanneer iedereen het kalmer aan doet, doet Harry er nog een schepje bovenop. Deze Harry afremmen betekent zijn beroepsmatige dood. Een acrobatische peuter die met een act à la Houdini uit zijn ledikant ontsnapt, wordt vergeleken met de collega die steeds kaders bevraagt en procedures test: het doel staat voor deze Harry boven de wet.
Het is zo fijn om tussen serieuze en soms intrieste berichtgeving ineens hilarische filmpjes van ‘raar’ gedrag te zien dat toch een zinnige betekenis heeft.
Al mijmerend dacht ik met een grijns aan ‘Hé Harry’ die anders doet en met een reden. Mijn gepeins over ‘raar’ gedrag verschoof naar onbegrepen gedrag en de serie ‘Zoals het komt’. De serie volgt programmamaker Nicolaas Veul die stage loopt bij mensen met ernstige verstandelijke beperkingen en onbegrepen, extreem moeilijk gedrag. Uiteraard maken de beelden diepe indruk. Je zult de wereld maar zo eng en chaotisch vinden. Het zal je kind zijn. Je zult een flinke kopstoot van een cliënt hebben moeten incasseren. Harry doet onverwachte dingen met een reden. Deze cliënten doen dat ook, zij het dat hun reden vaak onduidelijk blijft. De beelden met heftige scènes wisselden met prachtige beelden van nabijheid. Cliënten die zomaar gericht met voorwerpen smijten of begeleiders hard slaan. Of juist nieuwsgierig en aanhankelijk zijn.
Bij de eerste ontmoeting van Nicolaas met cliënt Jelle, wachtte hij benieuwd en gespannen af wie Jelle is en met welk humeur Jelle uit zijn kamer zou komen. Nicolaas keek en werd vol geraakt: ‘Wat een mooie glimlach hè’.
